Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες Από Το Τέλος Του Κόσμου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες Από Το Τέλος Του Κόσμου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μια Νύχτα, Στο Τέλος Του Κόσμου


Δεν περίμενα ότι θα ζούσα αρκετά για να δω το τέλος του κόσμου. Κι όμως, να 'μαι εδώ, σε μια μισογκρεμισμένη, ξύλινη καλύβα που είχα χρόνια να επισκεφτώ, μακριά από κάθε ζωντανό άνθρωπο, παρακολουθώντας τα τελευταία λεπτά του ανθρώπινου είδους να κυλάνε ανεπιστρεπτί.

Η καλύβα βρίσκεται σε μια πλαγιά του Μάουντ Γουίλσον, περιτριγυρισμένη από πεύκα, οξιές, ενδιαμέσους, σημύδες κι ένα σωρό από είδη θάμνων που ποτέ μου δεν μπορούσα να θυμηθώ τα ονόματα τους. Τις καλές ημέρες μπορούσες να δεις το δάσος να πλημμυρίζει από ζωή· κάστορες, άλκες, αλεπούδες, ρακούν και, αν ήσουν αρκετά άτυχος, αρκούδες.

Όχι πια – τις τελευταίες ώρες ολόκληρο το δάσος είναι σιωπηλό. Με την εξαίρεση του ανέμου κι ενός μοναχικού κογιότ που ούρλιαξε θρηνητικά λίγο αφότου ο ήλιος έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια να δύσει, δεν έχω ακούσει τίποτα άλλο. Τα ζώα του δάσους, μικρά και μεγάλα, κρύβονταν στις φωλιές τους κι ολόκληρη η φύση έμοιαζε να κρατάει την ανάσα της, περιμένοντας μαζί μου το αναπόφευκτο τέλος.

Οι Γιατροί Της Πανούκλας




"Η καρδιά του σταμάτησε, καθώς ο χειρότερος φόβος του επιβεβαιωνόταν – το πλάσμα βρισκόταν όντως εκεί, όπως γνώριζε μέσα του πως θα ήταν.

Τελευταία Νύχτα


  Κοίταξε προς τα δυτικά, όπου ο κόκκινος ήλιος πάλευε να στείλει τις τελευταίες του ακτίνες μέσα από την αιθαλομίχλη και τους καπνούς από τα εργοστάσια που συνέχιζαν να λειτουργούν ακόμα και τις ύστατες αυτές ώρες. 
  Ο ορίζοντας έμοιαζε να έχει πάρει φωτιά.

Consumatum Est





1

  Η Meredith ξύπνησε απότομα, με το στόμα της στεγνό και την καρδιά της να σφίγγεται από ένα άγχος που δεν μπορούσε να προσδιορίσει. 

Δίπλα της ο James κοιμόταν του καλού καιρού, ροχαλίζοντας ελαφρά. 


Το Κύμα




  Ξάπλωσαν στην αμμουδιά και έστρεψαν το βλέμμα τους στα αμέτρητα αστέρια του νυχτερινού ουρανού.
 Σήμερα δεν είχε σελήνη και φαίνονταν πιο έντονα, λούζοντας τους με το φως τους. 



  Φυσούσε ένα ελαφρύ αεράκι, ευτυχώς από τα δυτικά. Η Λούσι έχωσε τα δάχτυλα των ποδιών της στην υγρή άμμο, κλείνοντας τα μάτια κι απολαμβάνοντας την αίσθηση της δροσιάς της. Μόνο ο ήχος των κυμάτων έσπαγε την απόλυτη σιωπή.