Σοβιετικοί ερευνητές στα τέλη του 1940 κράτησαν πέντε άτομα ξύπνια για δεκαπέντε ημέρες με ένα πειραματικό διεγερτικό που βασιζόταν σε αέριο.
Κρατούνταν σε σφραγισμένο περιβάλλον για να παρακολουθείται προσεκτικά η πρόσληψη οξυγόνου τους, έτσι ώστε το αέριο να μην τους σκοτώσει, μιας και ήταν τοξικό σε υψηλές ποσότητες. Το πείραμα έγινε πριν εφευρεθούν οι κάμερες κλειστού κυκλώματος, έτσι υπήρχαν μόνο μικρόφωνα και παράθυρα σαν φινιστρίνια με γυαλί πάχους 5 ιντσών μέσα στο θάλαμο για να τους παρακολουθούν. Ο θάλαμος ήταν εφοδιασμένος με βιβλία, στρώματα για να κοιμηθούν αλλά όχι κρεβάτια, τρεχούμενο νερό και τουαλέτα, και αρκετή ξηρά τροφή για να διαρκέσει και για τους πέντε για πάνω από ένα μήνα.
Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, θεωρούμενοι εχθροί του κράτους κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.


