Οι Τόποι Πέρα Από Τον Μαύρο Καθρέφτη



    Στην αρχή το ενδιαφέρον του κοινού το τράβηξε η ευκολία με την οποία μπορούσε ο οποιοσδήποτε να αυτοπροσδιοριστεί ως καλλιτέχνης: τα πρώτα προγράμματα Τεχνητής Νοημοσύνης δέχονταν απλές εντολές και μετέτρεπαν τις λέξεις σε εικόνες – κακοφτιαγμένες και με λάθη μεν, οπτικές απεικονίσεις της φαντασίας του εντολέα δε. Ήταν διασκεδαστικά, ήταν προσιτά και ήταν δωρεάν, αν και είχαν έναν περιορισμό στο πόσα αποτελέσματα μπορούσαν να παράγουν ανά ημέρα.

Δεκατρία Δευτερόλεπτα

 

Δεν ξέρω πώς βρέθηκα εδώ. Με θυμάμαι να τρέχω με τη μηχανή μου, ένα φορτηγό μπροστά μου, έναν ελιγμό, μετά τίποτα.

Σούπα Για Την Ψυχή


Η αγορά του Έκο Παρκ ήταν γεμάτη από μυρωδιές – ο Τζακ περπατούσε αργά, με μια πλαστική σακούλα με ντομάτες να χτυπάει στους γοφούς του σε κάθε του ράθυμο βήμα, απολαμβάνοντας τις οσμές των φρέσκων λαχανικών και των ψησταριών που σκόρπιζαν την ευωδιαστή τσίκνα τους παντού. Κοντοστάθηκε σε έναν πάγκο με κρεμμύδια και πράσα, έσκυψε και τα μύρισε· έπειτα ζήτησε από τον παχουλό, χαμογελαστό εξηντάρη που βρισκόταν πίσω από την πραμάτεια του να του βάλει δύο και δύο, πήρε την σακούλα του, τον πλήρωσε και συνέχισε την βόλτα του.