Μόνο Οι Αναμνήσεις



“Στο τέλος, μόνο οι αναμνήσεις μένουν”.
Αυτό συνήθιζε να λέει η μάνα μου όταν πάτησα τα τριάντα. Αγχωμένος από τις υποχρεώσεις (δύο παιδιά, δάνειο για το σπίτι, απαιτητική δουλειά) είχα καταλήξει να αγκιστρώνομαι συχνά στο παρελθόν για να πάρω μερικές ανάσες ανακούφισης, να θυμηθώ πως η ζωή ήταν όμορφη. Έλεγα ψέματα στον εαυτό μου πως, όταν ήμουν μικρός, όλα ήταν καλύτερα. Πάσχιζα να πιστέψω πως τότε δεν είχα έγνοιες και πως κάθε μέρα μου ήταν βουτηγμένη στην ευτυχία. Αγνοούσα επιδεικτικά οποιαδήποτε άσχημη μνήμη, τα άγχη του σχολείου και της εφηβείας, τα συναισθήματα πανικού που ακολουθούσαν τα καρδιοχτύπια μου για την συμμαθήτρια που μου άρεσε.

Επαυξημένη Πραγματικότητα




4 Ιαν. 2018
08:53
Από:
ben.isaacs_lab@holotech.com
Προς: james.mckee_lab@holotech.com
Κοιν.: roy.kingston_hr@holotech.com
Θέμα: Τεστ 1 AR


Τζέιμς, καλημέρα. Σου στέλνω τα αποτελέσματα για το χτεσινό πρώτο τεστ του ARH. Βρήκαμε πολλά σφάλματα στο λειτουργικό, αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ο Γουίλ κι εγώ εργαζόμαστε πάνω σ' αυτό ήδη. Ουσιαστικά πρέπει να προγραμματίσουμε το ψηφιακό περιβάλλον καλύτερα όταν ο χρήστης στρέφει απότομα το κεφάλι του. Όπως θα δεις και στο συνημμένο, ο Πύργος της Πίζας κόλλησε και ακολουθούσε την Έλεν όπου κι αν κοίταζε!

Με εκτίμηση,
Μπεν

Συν.(2)
test1.txt
test1.mov